Θετική στάση απέναντι στα Μαθηματικά και σχολική επίδοση

«Δε μου αρέσουν τα Μαθηματικά!»

«Σιχαίνομαι τα κλάσματα, δεν είμαι καλός σε αυτά!»

«Μη με μπλέκεις με αριθμούς, μπερδεύομαι».

Τα παραπάνω, είναι φράσεις που όλοι έχουμε ακούσει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο και σίγουρα η απάντηση για τη στάση αυτή κρύβεται στα μαθητικά χρόνια. Είναι όμως ακριβώς έτσι; Καταλήξαμε να μην αγαπάμε τα Μαθηματικά επειδή δυσκολευόμαστε ή επειδή πείσαμε τον εαυτό μας από την αρχή ότι δε θα τα καταλάβουμε ποτέ;

Στη διδασκαλία των Μαθηματικών, ειδικά στα πρώτα στάδια της μάθησης, εμπλέκονται πολλοί παράγοντες﮲ από τον δάσκαλο και το βιβλίο μέχρι και τον τρόπο παρουσίασης. Ένας ακόμη εξίσου σημαντικός παράγοντας είναι η αρχική προδιάθεση του μαθητή, δηλαδή η ψυχολογική στάση του απέναντι στα Μαθηματικά.

Η θετική στάση των μαθητών απέναντι στα Μαθηματικά σε σχέση με τις επιδόσεις τους, έχει απασχολήσει τους ερευνητές τις τελευταίες δεκαετίες. Πρώτος ο Lewis Aiken, το 1960, υποστήριξε ότι η θετική στάση μειώνει το άγχος για μάθηση, ενισχύει το κίνητρο για επιτυχία και αυξάνει την επιμονή και την προσπάθεια στη διάρκεια της μάθησης. Επίσης, τα θετικά συναισθήματα συσχετίζονται με την αύξηση της γνωστικής και μνημονικής ικανότητας κατά τη διάρκεια της μάθησης.

Όλα τα παραπάνω, δείχνουν ότι ο εγκέφαλος εμπλέκεται συναισθηματικά, ώστε να έχει κίνητρα για μάθηση και να συγκρατεί στη μνήμη πληροφορίες και γνώση. Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, με επικεφαλής τον Dr Lan Chen το 2018, θέλοντας να ελέγξουν και τους νευρογνωστικούς μηχανισμούς του εγκεφάλου, διεξήγαγαν μια έρευνα σε 240 παιδιά ηλικίας7- 10 ετών, επιβεβαιώνοντας τις προηγούμενες έρευνες και ιατρικά.

Τα παιδιά αρχικά δήλωσαν ποια είναι στάση τους απέναντι στα Μαθηματικά απαντώντας σε ερωτήσεις όπως «Πόσο σου αρέσουν τα Μαθηματικά;» ή «Πόσο καλός είσαι στο να μαθαίνεις Μαθηματικά;» κλπ. Έπειτα, υποβλήθηκαν σε μαγνητική τομογραφία κατά τη διάρκεια επίλυσης προβλημάτων για να διαπιστωθεί ποιες περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνται κατά τα στάδια ανάγνωσης, κατανόησης και δοκιμών μέχρι το σωστό αποτέλεσμα.

Το συμπέρασμα ήταν ότι υπάρχει άμεση συσχέτιση μεταξύ της θετικής στάσης και των μαθηματικών ικανοτήτων ενός παιδιού. Μάλιστα, η θετική στάση, αποτέλεσε τον σημαντικότερο παράγοντα έπειτα από την ηλικία, τον δείκτη IQ και τη λειτουργική μνήμη. Διαπιστώθηκε, λοιπόν, ότι η θετική στάση απέναντι στα Μαθηματικά οδηγεί στην καλύτερη λειτουργία του ιππόκαμπου του εγκεφάλου, ο οποίος διαμεσολαβεί για τη μετατροπή των αφηρημένων εννοιών σε πληροφορίες που έχουν νόημα όπως πχ. η επίλυση προβλημάτων.

Σε κάθε περίπτωση η μελέτη αυτή μας κάνει να αναρωτηθούμε μήπως πρέπει και εμείς ως εκπαιδευτικοί, να συμβάλλουμε στη δημιουργία ενός θετικότερου κλίματος με τον τρόπο διδασκαλίας και προσέγγισης των Μαθηματικών.

Δυσκολίες στα κλάσματα, στη διαίρεση ή στα προβλήματα πρέπει να αντιμετωπιστούν εγκαίρως προκειμένου να μην νιώθει ο μαθητής ότι βάλλεται, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί στον αρνητισμό.

Το WhyMath με τη σειρά του προσπαθεί να αμβλύνει αυτές τις δυσκολίες. Βασιζόμενοι στα πρότυπα διδασκαλίας της Σιγκαπούρης, που κατέχουν τα πρωτεία σε διαγωνισμούς παγκοσμίως, υιοθετήσαμε τη μέθοδο CPA η οποία χωρίζει τη διδασκαλία σε 3 στάδια. Κατά το 1ο στάδιο (Concrete) προσεγγίζουμε τις μονάδες, δεκάδες, πράξεις, κλάσματα και άλλα με χρήση διακριτών αντικειμένων, ώστε οι μαθητές με «χειροπιαστό» τρόπο να παγιώσουν τις παραπάνω μαθηματικές έννοιες. Στο 2ο στάδιο (Pictorial) οι μαθητές νιώθουν πιο σίγουροι με τις έννοιες που έχουμε συναντήσει και τα αντικείμενα αντικαθίστανται από εικόνες και διαγράμματα που είναι σε θέση να τα χρησιμοποιούν και μόνοι τους. Τέλος στο 3ο στάδιο (Abstract) τα μαθηματικά σύμβολα έχουν πλέον νόημα και οι μαθητές είναι ικανοί να αναπαραστήσουν ένα πρόβλημα μόνο με αυτά.

Στόχος μας, λοιπόν, είναι να αλλάξει η στάση των μαθητών απέναντι στα Μαθηματικά. Κάθε μαθητής θέλουμε να νιώσει τη σιγουριά που του προσφέρει η γνώση και η ερμηνεία των μαθηματικών εννοιών, για να δημιουργήσουμε θετικά συναισθήματα και να τους ωθήσουμε να γνωρίσουν την απλότητα του κόσμου των Μαθηματικών.

 

Ηλιάνα Σακάρου, Μαθηματικός MSc, Μεταπτυχιακή Ειδίκευση στις Εφαρμογές Πληροφορικής στα Μαθηματικά

 

Βιβλιογραφία:

Aiken, L. R. (1976). Update on attitudes and other affective variables in learning mathematics. Review of Educational Research, 46, 293–311. doi:10.3102/00346543046002293

Aiken, L. R., & Dreger, R. M. (1961). The effect of attitudes on performance in mathematics. Journal of Educational Psychology, 52(1), 19–24. doi:10.1037/h0041309

Chen et al., “Positive Attitude Toward Math Supports Early Academic Success: Behavioral Evidence and Neurocognitive Mechanisms,” Psychol Sci, vol. 29, no. 3, pp. 390–402, Mar. 2018, doi: 10.1177/0956797617735528.

Pajares, F., & Miller, M. D. (1994). Role of self-efficacy and self-concept beliefs in mathematical problem solving: A path analysis. Journal of Educational Psychology, 86, 193–203. doi:10.1037/0022-0663.86.2.193

Valentijn, S. A. M., Hill, R. D., Van Hooren, S. A. H., Bosma, H., Van Boxtel, M. P. J., Jolles, J., & Ponds, R. W. H. M. (2006). Memory self-efficacy predicts memory performance: Results from a 6-year follow-up study. Psychology and Aging, 21, 165–172. doi:10.1037/0882-7974.21.2.165

Μπιμπή Μαίρη : https://www.in.gr/2018/02/28/life/kid/i-stasi-apenanti-sta-mathimatika-kathorizei-kai-tis-epidoseis/

Καραλή Ολυμπία: https://whymath.gr/h-methodos-cpa-concrete-pictorial-abstract/?fbclid=IwAR06Mie2VB6hNmq6kFQBi5HviCCuCLqlGE0IVvPfCPmOoqxhcZgFMV79lMg

Επικοινωνήστε μαζί μας

Scroll to Top